You cannot copy content of this page

024 உரை நூல்களில் காணப்பட்ட பாடல்கள்

உரை நூல்களில் காணப்பட்ட பாடல்கள்

ஆறு சமய முதலாஞ் சமயங்கள்
ஊற தெனவும் உணர்க உணர்பவர்
வேற தறவுணர் வார் மெய்க் குருநந்தி
ஆறி யமைபவர்க் கண்ணிக்குந் தானே. 1

உடலாங் குகையில் உணர்வாகும் பீடத்
தடலார் சமாதி இதயத்த தாக
நடமா டியகுகை நாடிய யோகி
மிடையாகா வண்ணமே சாதிக்கு மெல்லவே. 2

நிற்றலிருத்தல் கிடத்தல் நடையோடல்
பெற்ற வக்காலுந் திருவருள் பேராமல்
சற்றியன் ஞானந்தந் தானந்தந் தங்கவே
உற்ற பிறப்பற் றொளிர் ஞான நிட்டையே. 3

நாயோட்டு மந்திரம் நான்மறை வேதம்
நாயோட்டு மந்திரம் நாத னிருப்பிடம்
நாயோட்டு மந்திரம் நாதாந்த சோதி
நாயோட்டு மந்திரம் நாமறி யோமே. 4

இணங்க வேண்டா இனியுல கோருடன்
நுணங்கு கல்வியும் நூல்களும் என் செயும்
வணங்க வேண்டா வடிவை யறிந்த பின்
பிணங்க வேண்டா பிதற்றை யொழியுமே. 5

எவ்விடத் துந்தம் பணியின்மை கண்டுளோர்
எவ்விடத் தும்பணி யீசன் பணியென்றே
அவ்விடத் தைங்கரு மத்தால் அறிதலால்
உவ்விடத் தோருக்கோர் உபாய மில்லையே. 6

ஒத்த சமயங்கள் ஓராறு வைத்திடும்
அத்த னொருவனாம் என்ப தறிந்திலர்
அத்தன் ஒருவனாம் என்ப தறிந்திடின்
முத்தி விளைக்கு முதல்வனு மாமே. 7

முதலொன்றா மானை முதுகுடன் வாலுந்
திதமுறு கொம்பு செவிதுதிக் கைகால்
மதியுடன் அந்தகர் வகை வகை பார்த்தே
அது கூறலொக்கும் ஆறு சமயமே. 8

பொங்கும் இருள் நீக்கும் புண்ணியக் கூத்தனை
எங்குமாய் நின்றாடும் ஏகம்பக் கூத்தனைக்
கங்குல் பகலினுங் காணாத கூத்தனை
இங்கென் இடமாக யான் கண்டவாறே. 9

வாயு விருந்திட வாயு விருந்திடு
மாயு விருந்திடக் காய மிருந்திடும்
காய மிருந்தாற் கருத்து மிருந்திடு
மேய வறிவுணர் வுற்றால் வினையின்றே. 10

அரனவன் பாதல மாதி சிவானந்தம்
வருமவை சத்திகள் மூன்றாய் வகுத்திட்
டுரனுறு சந்நிதி சேட்டிப்ப வென்றிட்
டிரனுறத் தோயாச் சிவாநந்தி யாமே. 11

அன்பு சிவமென் றறியார் இரண்டென்பர்
அன்பு சிவமென் றறிவார்க் கிரண்டில்லை
அன்பு சிவமென் றறிவால் அறிந்த பின்
அன்பே சிவமாய் அறிந்து கொண்டேனே. 12

ஆவி இருவகை ஆண்பெண்ண தாகி
மேவி இருவர் விருப்புறு மாறுபோல்
தேவியுந் தேவனுஞ் சேர்ந்தின்ப ரூபகம்
ஆவிக்கும் வேறே ஆனந்த மாமே. 13

எட்டான வுட்சமயம் மினவமா மாயை
எட்டாம் புறச்சம யத்துடன் யாவையும்
தொட்டான மாயை இருமாயை தோயாது
விட்டார் சிவமாவர் வேதாந்தப் போதரே. 14

எந்தை பிரான்குணம் எண்ணிலி கோடிகள்
எந்தை பிரான்சத்தி எண்ணிலி யாகினும்
எந்தை பிரான்றனை யான்காண வந்துழி
எந்தை பிரானலா லியாதொன்றுங் காணேனே. 15

கண்ணின் மணியாடு பாவைஎம் மீசனை
உண்ணின் றுணரவல் லாரவர் கட்கு
விண்ணின்று தூறும் உலக மது கடந்(து)
எண்ணும் பரிசினோ டெண்குண மாமே. 16

குணக்குக் குடக்குத் தெற் குத்தரமேல் கீழ்பால்
இணக்கத் தகுஞ்சைவ மாகியா றென்பர்
தணக்கத் தகுஞ்சிவாத் துவிதஞ்சம் மேளங்
கணக்கொடுமுன் னாறுங் காணவொட்டாமே. 17

தேனுக்குள் இன்பஞ் சிவப்போ கறுப்போ
வானுக்குள் ஈசனைத் தேடு மதியிலீர்
தேனுக்குள் இன்பஞ் செறிந்திருந் தாற்போல்
ஊனுக்குள் ஈசன் ஒளித்திருந் தானே. 18

பண்டங்க ளெண்பத்து நான்குநூ றாயிரம்
துண்டஞ் செய்யாரைத் தொடர்ந்துயி ராய்நிற்குங்
கண்டவைதன்னிற் கலந்துண்ணேன் நானென்(று)
உண்டியு மாகி ஒருங்கி நின்றானே. 19

பவமாம் பரிசு பலபல காட்டுந்
தவமா நெறியில் தலைவரு மான
நவநாத சித்தரு நந்தி அருளால்
சிவமாம் பரிசு திகழ்ந்துசென் றாரே. 20

காணிப் பொன்கொண்டு கடைகடை தோறும்
வாணிபஞ் செய்து மயங்கித் திரிவேனை
ஆணிப் பொன்னான அறிவை யறிந்தபின்
மாணிக்கம் பெற்று மகிழ்ந்திருந் தேனே. 21

வானுக்குள் ஈசனைத் தேடு மருளர்காள்
தேனுக்குள் இன்பம் சிவப்போ கறுப்போ
தேனுக்குள் இன்பம் சிறந்திருந் தாற்போல்
ஊனுக்குள் ஈசன் ஒளிந்திருந்தானே. 22

எட்டும் இரண்டும் அறியாத என்னை
எட்டும் இரண்டும் அறிவித்தான் என் நந்தி
எட்டும் இரண்டும் அறிவால் அறிந்த பின்
எட்டும் இரண்டும் இலிங்கம தாமே. 23

வாழை பழுத்துக் கிடக்குது வையகம்
வாழையைச் சூழத் தாழ்கோத்து நிற்குது
தாழைத் திறந்து கனியுண்ண மாட்டாதார்
தாழம் பழத்துக்குத் தன்னாண்ட வாறே. 24

கள்ள வழியில் விழுந்த விளாங்கனி
கொள்ளச் சென் றைவரும் குழியில் விழுந்தனர்
தெள்ளிய ஞானி தெளிவுறக் கண்டபின்
பிள்ளைகள் ஐவரும் பிதற்றொழிந் தாரே. 25

உலையொக்கக் கொல்லன் ஊதும் துருத்திபோல்
கலையொக்கப் பாயும் கருத்தறிவார் இல்லை
கலையொக்கப் பாயும் கருத்தறி வாளர்க்கு
நிலையொக்கச் சீவன் நிறுத்தலும் ஆமே. 26

ஒன்றே கலப்பை உழவெரு தஞ்சுண்டு
ஒன்றைவிட் டொன்று உழன்று திரியாது
ஒன்றைவிட் டொன்றை உழுதுண்ண வல்லாருக்
கன்றுநட் டன்றே அறுக்கலு மாமே. 27

வேராணி யற்று விளைந்தவித் தின்மரம்
பாராணி எங்கும் பரந்தே இருக்குது
தேராணிக் குள்ளே தெளிவுற நோக்கினால்
ஓராணி யாக உகந்திருந்தானே. 28

தஞ்சாவூர்த் தட்டான் தலத்துக்கு நாயகன்
மஞ்சாடி கொள்ளான் வழக்கன்றி மன்றேறான்
துஞ்சான் உறங்கான் தொழில் செய்யான் சோம்பான்
அஞ்சாறு நாளைக் கவதியிட் டானே. 29

மத்தக மொத்த சிலந்தி வளையத்துள்
ஒத்தங் கிருந்து உயிருணும் வாறுபோல்
அத்தனும் ஐம்புலத் தாடகத் துள்ளிருந்து
சத்த முதலைந்தும் தானுண்ட வாறே. 30

சொன்னம் குகைமூன்று தானஞ்சு பச்சிலை
மின்ன அரைத்துவை வெள்ளிபொன் னாயிடும்
வன்னம் பதியிந்த வாசிகொண் டூதிடில்
சொன்னம் வாஞ்சித் தொன்றுமென் சிந்தையே. 31

இருவர் இருந்திடம் எண்டிசை அண்டம்
அரிபிர மாதிகள் ஆரும் அறிந்திவர்
பரிதியும் சோமனும் பாருமும் மிடத்தே
கருதி முடிந்திடம் சொல்லவொண்ணாதே. 32

கோத்த கோவை குலையக் குருபரன்

சேர்த்த சேவடி சென்னியில் வைத்தொரு
வார்த்தை சொல்லி வழக்கறுத் தாண்டவன்
பார்த்த பார்வை பசுமரத் தாணியே. 33

வேதாந்தஞ் சித்தாந்தம் என்னும் இரண்டுக்கும்

போதாந்த மான புரந்தரன் வாழ்வொன்று
நாதாந்த மான ஞானங்கை கூடாதேல்
சேதாந்த மான செனனம் ஒழியாதே. 34

ஆதாரம் ஆறல்ல அப்பால் நடமல்ல
ஓதா ஒளியல்ல உன்மந் திரமல்ல
வேதா கமத்தில் விளங்கும் பொருளல்ல
சூதான நந்தி சொல்லுப தேசமே. 35

உருகிப் புறப்பட் டுலகை வலம்வந்து
சொருகிக் கிடக்கும் துறையறி வாரில்லை
சொருகிக் கிடக்கும் துறையறி வாளர்க்கு
உருகிக் கிடக்குமென் உள்ளன்பு தானே. 36

எட்டினில் எட்டு மதிலொட் டிரட்டியும்
கட்டியை விட்டுக் கலந்துண்ண மாட்டாமல்
பட்டினி விட்டும் பலவிதம் தேடியும்
எட்டும் இரண்டும் அறியாத மாக்களே. 37

கோயிலும் அஞ்சுன கோபுரம் மூன்றுள
கோயில் அடைக்கக் கதவோ ரிரண்டுள
கோயில் திறந்து கும்பிட வல்லார்க்குக்
கோயிலுக் குள்ளே குடியிருந் தானே. 38

நாதன் இருக்கும் நடுமண்ட பத்துள்ளே
நாதாங்கி இல்லாமல் நாலஞ்சு வாசல்
ஆதார மேதென் றறியவல் லார்க்கு
வேதாவின் ஓலை வீணோலை யாமே. 39

அநாதி சொரூபி யாகிய ஆன்மாத்
தனாதி மலத்தால் தடைப்பட்டு நின்றன
தனாதி மலமும் தடையற நீங்கிடில்
அநாதி சிவத்துடன் ஒன்றான வாறே. 40

போக்கு வரவற்ற பூரண காரணன்
நோக்க வரிய நுண்ணியன் நுண்ணியன்
தேக்கு மலத்தன் சிவனுக் குரியவன்
பாக்கில் வியாபி பலவணுத் தானே. 41

கரடிகள் ஐந்தும் கடுங்கானம் வாழ்வன
திருடி இராப்பகல் தின்று திரிவன
கரடிகள் ஐந்தும் கடைத்தலைப் பட்டால்
குருடியர் குத்தினும் குண்டுர லாமே. 42

உச்சிக்கு மேலே உணர்வுக்கும் கீழே
வைச்ச பொருளின் வகையறிவார் இல்லை
வைச்ச பொருளின் வகையறி வாளர்க்கு
எச்ச எருதும் இளவெரு தாமே. 43

வாசலின் கீழே படுகுழி மூன்றுள
ஊசி யிருக்கும் பழஞ்சோற் றிருங்குழி
ஊசி யிருக்கும் பழஞ்சோற்றை நாய்தின்ன
வாசல் இருந்தவர் வாய்திற வாரே. 44

முத்துப் பவளம் பச்சையென் றிவை மூன்றும்
ஒத்துப் புணரும் உணர்வை அறியார்
ஒத்துப் புணரும் உணர்வை அறிந்தபின்
கொத்துப் படுங்கொக்குப் போற்குரு வாமே. 45

பண்ணாத பேரொளிக் கப்புறத் தப்புறம்
எண்ணா யகனார் இசைந்தங் கிருந்திடம்
உன்னா வெளிய துரைசெயா மந்திரம்
சொன்னான் கழல்முன் னறிந்தமர்ந் தோமே. 46

ஆரை பழுத்துக் கிடக்குது வையகம்

ஆரையைச் சூழ நீர்கோத்து நிற்குது
ஆரை பறித்துக் கறியுண்ண மாட்டாமல்
கீரைக்கு நெல்லிட்டுக் கெடுகின்ற வாறே. 47

Scroll to Top